
Slide 1
ΓΕΝΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΔΙΚΑΙΟΥ
Η μελέτη επιδιώκει να αναδείξει τα συστατικά στοιχεία του λεγομένου κανόνος δικαίου.
Από την άποψη αυτή ο κανόνας δικαίου φαίνεται να συγκροτείται από τέσσερα συστατικά
στοιχεία. Το ιδανικό στοιχείο, το τεχνικό στοιχείο, το κοινωνικό στοιχείο και κατά την άποψη μας
και από ένα ψυχολογικό στοιχείο, παραμελημένο από τους μελετητές, που είναι η δύναμη, που
συγκρατεί σε συνοχή όλο το οικοδόμημα.
Στα καθέκαστον μέρη γίνεται προσπάθεια ανάλυσης των σχετικών θεμάτων και προβλημάτων
που προκύπτουν. Η ανάλυση των αντιλήψεων για την έννοια της δικαιοσύνης,, που αποτελεί το
υπόβαθρο των ρυθμίσεων του θετικού δικαίου, η ανάλυση των μέσων εκφράσεως της
«επιταγής» του νόμου, με προεξάρχουσα την ανάλυση της λογικής, κλασικής κα μοντέρνας,
στην εφαρμογή τους στο δίκαιο. Ιδιαίτερα αναπτύσσεται η ιστορική πραγματικότητα, η οποία
αποτελεί το αντικείμενο των ρυθμίσεων, με τις εκάστοτε διαφορετικές πολιτικές και κοινωνικές
ανάγκες, όπως η ρύθμιση της ανταγωνιστικής οικονομίας της αγοράς, έως τις σκέψεις για
κατεύθυνση της οικονομίας, με βάση μεσοπρόθεσμο σχεδιασμό [την διευθυνόμενη οικονομία],
οι συντηρητικές και «προοδευτικές» κοινωνικές αντιλήψεις, στα θέματα της οικογένειας κ.ο.κ..
Και τέλος μια ματιά στον κόσμο του δικαίου, με αναφορά στο «ψυχολογικό» στοιχείο και από
μια σκοπιά «έξω» από το δίκαιο, ως προσπάθεια
Slide 2
ΓΕΝΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΔΙΚΑΙΟΥ
Η μελέτη επιδιώκει να αναδείξει τα συστατικά στοιχεία του λεγομένου κανόνος δικαίου.
Από την άποψη αυτή ο κανόνας δικαίου φαίνεται να συγκροτείται από τέσσερα συστατικά
στοιχεία. Το ιδανικό στοιχείο, το τεχνικό στοιχείο, το κοινωνικό στοιχείο και κατά την άποψη μας
και από ένα ψυχολογικό στοιχείο, παραμελημένο από τους μελετητές, που είναι η δύναμη, που
συγκρατεί σε συνοχή όλο το οικοδόμημα.
Στα καθέκαστον μέρη γίνεται προσπάθεια ανάλυσης των σχετικών θεμάτων και προβλημάτων
που προκύπτουν. Η ανάλυση των αντιλήψεων για την έννοια της δικαιοσύνης,, που αποτελεί το
υπόβαθρο των ρυθμίσεων του θετικού δικαίου, η ανάλυση των μέσων εκφράσεως της
«επιταγής» του νόμου, με προεξάρχουσα την ανάλυση της λογικής, κλασικής κα μοντέρνας,
στην εφαρμογή τους στο δίκαιο. Ιδιαίτερα αναπτύσσεται η ιστορική πραγματικότητα, η οποία
αποτελεί το αντικείμενο των ρυθμίσεων, με τις εκάστοτε διαφορετικές πολιτικές και κοινωνικές
ανάγκες, όπως η ρύθμιση της ανταγωνιστικής οικονομίας της αγοράς, έως τις σκέψεις για
κατεύθυνση της οικονομίας, με βάση μεσοπρόθεσμο σχεδιασμό [την διευθυνόμενη οικονομία],
οι συντηρητικές και «προοδευτικές» κοινωνικές αντιλήψεις, στα θέματα της οικογένειας κ.ο.κ..
Και τέλος μια ματιά στον κόσμο του δικαίου, με αναφορά στο «ψυχολογικό» στοιχείο και από
μια σκοπιά «έξω» από το δίκαιο, ως προσπάθεια

