Οικονομική θεωρία και οικονομική πολιτική στην ιστορία των οικονομικών θεωριών

Β.ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ OΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΝΑΛΥΣΕΩΣ

(1 ) Σχέσεις που εκφράζουν την δομή του συστήματος.

(α) σε εκείνες που εκφράζουν τη συστατική υφή

(β) σε εκείνες που εκφράζουν σχέσεις συγκρίσεως μεταξύ

ποιοτικών χαρακτηριστικών

(γ) σε εκείνες που εκφράζουν μετάβαση

(2)Τις σχέσεις που εκφράζουν την λειτουργία του συστήματος

(α) Επεξεργασία των υποδειγμάτων (modèles).

(αα) Τα υποδείγματα δείχνουν:

(ββ) Σχέσεις τυπικές και σχέσεις «οργάνου-αποτελέσματος».

(γγ) Σχέσεις αιτίας και σχέσεις συναρτήσεως.

(δδ) Σχέσεις ορισμένες και σχέσεις στοχαστικές.

(εε) Λογιστικές σχέσεις και ερμηνευτικές.

 

(β) Ο προσδιορισμός του συγκεκριμένου αντικειμένου της

αναλύσεως.

(αα) Τα οικονομικά φαινόμενα είναι σύνθετα.

 

(ββ) Η ανάλυση έχει όρια.

(ααα) Η φύση των φαινομένων.

(βββ). Η αύξηση των δημοσίων δαπανών.

(γγγ) Η περίπτωση πληθωρισμού

(γ) . Η διάσταση των σχέσεων.

 

Γ. Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΝΑΛΥΣΕΩΣ.

Ι.Τα στάδια.

(α) Το στάδιο της παρατήρησης.

(β) Το στάδιο της ερμηνείας. Η θεωρία.

(γ) Το στάδιο της επαλήθευσης.

 

II.Θεωρία και υπόθεση.

(α) Ο σχηματισμός της Θεωρίας.

(αα) Προσωρινή υπόθεση

(ββ) Το επόμενο στάδιο

(γγ) Δεν πρέπει να συγχέονται οι οικονομικές και οι στατιστικές

σχέσεις.

(β) Η επαλήθευση της Θεωρίας.

(αα) Η λογική επαλήθευση.

(ββ) Η εμπειρική επαλήθευση

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ

ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Α.OΙ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΕΝΝΟΙΕΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ.

 

(1) Εισαγωγή.

α) Η οικονομική πολιτική ως εξωγενές δεδομένο

(β) Η οικονομική πολιτική ως κανονιστικό σύνολο

(γ) Ως έρευνα της διαδικασίας και των περιορισμών που διέπουν

τις αποφάσεις του Κράτους

 

(2) Γενικές έννοιες.

(3). Τα στοιχεία της έννοιας οικονομική πολιτική.

(α) Οι σκοποί της οικονομικής πολιτικής.

(β). Τα μέσα.

(γ) Το σύνολο στο οποίο μπορεί να αναφέρεται η οικονομική

πολιτική.

(Ι) Υπό ευρεία έννοια

(ΙΙ) Υπό στενότερη έννοια

 

Β. ΣΧΕΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ.

(1). Η οικονομική ανάλυση οδηγός της οικονομικής πολιτικής

(α) Το ερώτημα.

(β) Ιστορία και οικονομική θεωρία.

(γ) Θεωρίες και εποχές.

(αα) Εμποροκρατία.

(ββ) Φυσιοκρατία.

(γγ) Κλασσικοί.

(δδ) Από καθέδρας σοσιαλιστές.

(εε) Νεοκλασσική.

(στστ) Κευνσιανή θεωρία.

(ζζ) Μαρξισμός

 

(2). Η οικονομική πολιτική οδηγός της οικονομικής ανάλυσης

(α) Αλληλεξάρτηση μεταξύ οικονομικής θεωρίας και οικονομικής

πολιτικής.

(β Κρατική οικονομική πολιτική και ολικά οικονομικά μεγέθη.

 

(3)Η εσωτερική λογική συνοχή της οικονομικής πολιτικής

 

(α) Η οικονομική πολιτική ως άθροισμα επί μέρους μέτρων ή ως

ενιαίο όλον.

(β) Κάθε ανάλυση οικονομικής πολιτικής προϋποθέτει την

υιοθέτηση μιαν από τις τρεις αντιλήψεις για την έννοια του

Κράτους.

(γ) Σχέσεις οικονομικής λογικής, και πολιτικής λογικής

(4)Tο ουσιαστικό περιεχόμενο της σύγχρονης οικονομικής

πολιτικής.

(α). Το κράτος ορίζει με τα νομοθετικά και διοικητικά του όργανα το

νομικό πλαίσιο της οικονομικής δραστηριότητας.

 

(β) Το κράτος φορολογεί και δαπανά.

(γ) Το Κράτος μέσω της Κεντρικής Τράπεζας ρυθμίζη το νόμισμα.

 

(δ) Το Κράτος είναι υπεύθυνο για την παραδοσιακή παροχή

υπηρεσιών υγείας, ασφάλειας, ενέργειας και μεταφορών.

 

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΘΕΩΡΙΩΝ

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΩΣ ΑΛΓΟΡΙΘΜΟΣ

Α. ΕΜΠΟΡΟΚΡΑΤΙΑ

(1) Η ΕΜΠΟΡΟΚΡΑΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ

(α) Η Ιστορική περίοδος εμφανίσεως της εμποροκρατίας..

(β) Το εμποροκρατικό σύστημα

(γ) Ο οικονομικός εθνικισμός. Η πολιτική αποθάρρυνσης των

εισαγωγών και ενθάρρυνσης των εξαγωγών

(δ) Στη συλλογιστική αυτή αντιτάσσονται αντιρρήσεις.

(αα) Οι θεωρίες του απολύτου και του σχετικού πλεονεκτήματος

των D.Ricardo, και J.S.Mill.

(ββ) Οι αντιρρήσεις του D.Hume.

(ε) Jean Bodin. Antoinede Montchrétien. Thomas Mun.

(στ) Ο οικονομικός εθνικισμός.

(ζ) Ο χαρακτηρισμός colbertisme.

(η) Ο Philipp W. von Hornick

 

(2). Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ EΜΠΟΡΟΚΡΑΤΩΝ

B. H ΦΥΣΙΟΚΡΑΤΙΑ

(1) Η ΦΥΣΙΟΚΡΑΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ

(α) Ο χαρακτηρισμός της φυσιοκρατίας ως συστήματος.

(αα) Η προβληματική του συστήματος

(ββ) Η αναλυτική του συστήματος.

(γγ) Η ακολουθητέα οικονομική πολιτική.

 

(β) Τα κύρια χαρακτηριστικά της φυσιοκρατικής θεωρίας.

(αα) η έξαρση της οικονομικής και παραγωγικής σημασίας της

γεωργίας.

(ββ) η φιλελεύθερη θέση απέναντι στην κρατική επέμβαση.

(γγ) η αντίδραση στον εμπειρισμό της εμποροκρατίας με την

έξαρση της επιστημονικής μεθόδου.

 

(γ) Το περιεχόμενο του φυσιοκρατικού συστήματος.

(αα) Η κύρια αντίθεση σχετίζεται με τις θέσεις των εμποροκρατών,

που θεωρούνται εμπειρικές.

(ββ) Η βάση της ανάλυσης , ως επιστημονικής ανάλυσης.

(γγ) Η δογματική θέση της φυσικής τάξης και των φυσικών

κοινωνικών νόμων και η ανάλυση

(δ) Το τρίπτυχο, δόγμα, ανάλυση, πολιτική συναποτελούν το

οικονομικό σύστημα, που χαρακτηρίζεται φυσιοκρατία

 

(ε) Η έννοια της φυσικής τάξεως

(αα) Οι αρχές.

(ββ) Το περιεχόμενο

 

(ε).To πραγματικό αντικείμενο της αναλύσεως των φυσιοκρατών

είναι το προϊόν της γεωργίας.

(αα) Οι τάξεις

(ββ). Η έννοια του καθαρού προϊόντος.

(γγ) Ο Πλούτος

 

(στ). Η άποψη Α.Barrèreγια επαναδιατύπωση των όρων του

Πίνακα του Quesnay.

(ζ) Η άποψη E. Jammes.

(η). Γενικό συμπέρασμα.

(αα) Η κύρια επινόηση των φυσιοκρατών συγγραφέων.

(ββ) Η ανάλυση που εφάρμοσαν, ως ανάλυση ροών .

(γγ) Ο προσδιορισμός των οικονομικών παραγόντων σε

κατηγορίες, τις τάξεις,

(δδ) Η διάκριση των δαπανών.

 

(2) Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΦΥΣΙΟΚΡΑΤΩΝ

(α) Η φυσιοκρατική πολιτική για την κυκλοφορία.

(β) Ο φόρος.

(γ) Ο τόκος.

(δ) Η αποδοχή της θέσης των φυσιοκρατών για την προέχουσα

θέση της γεωργίας στην παραγωγική διαδικασία, ήταν εύκολα

αποδεκτή την εποχή εκείνη.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΩΣ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ

ΕΠΙΝΟΗΣΗ

 

Α.ΚΛΑΣΙΚΟΙ – ADAMSMITH

(1) Εισαγωγή.

(2) Η γενική θεωρία.

(3) Ανάλυση.

(4) Οι κύριες επί μέρους θεωρίες του Πλούτου των Εθνών.

Ι. ΣΤΑΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΑΓΑΘΩΝ

Α. ΚΑΤΑΜΕΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ

Β.Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ.

Γ.ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ

Δ. ΠΑΡΑΓΩΓΗ- ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ

Ε. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

 

ΙΙ. Η ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΜΑΚΡΟΥ ΧΡΟΝΟΥ- ΘΕΩΡΙΑ-Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ

ΠΛΟΥΤΟΥ.

Α. ΣΩΡΕΥΣΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΧΡΗΣΗΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ

ΕΡΓΑΣΙΑΣ.

Β.ΠΩΣ ΣΥΝΔΕΕΤΑΙ Ο ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΜΙΣΘΟΣ ΜΕ ΤΗΝ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ

Γ.Ο ΔΙΑΦΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΑΜΟΙΒΩΝ

Δ.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

 

Β.KΛΑΣΙΚΟΙ-RICARDO

(1) Η θεωρία.

(α) David Ricardo.

(β) Οι βασικές θέσεις της θεωρίας του Ricardo.

(αα) Η διάκριση μεταξύ αξίας χρήσεως και αξίας ανταλλακτικής.

(ββ) Hδιάκριση μεταξύ σπανίων και πολλαπλασιασίμων αγαθών

(γγ)Πώς διαμορφώνεται η αξία των αγαθών .

(δδ) Η έγγειος πρόσοδος είναι αποτέλεσμα (όχι αιτία)του

σχηματισμού των τιμών.

(εε) Οι τιμές της αγοράς δεν συμπίπτουν πάντοτε με την αξία σε

εργασία.

(στστ) Το άθροισμα εργατικού μισθού και επιχειρηματικού κέρδους

είναι μέγεθος σταθερό.

(ζζ). Η θεωρία περί εγγείου προσόδου.

 

(ηη) Η θεωρία περί εργατικού μισθού.

(θθ) Η θεωρία περί σχετικού πλεονεκτήματος στο εξωτερικό

εμπόριο.

(ι ι) Η Θεωρία διανομής του εισοδήματος.

 

(2) Η οικονομική πολιτική.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΩΣ ΜΕΣΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ

ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ

Α.H ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΚΑΙ

ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΔΙΑΚΥΜΑΝΣΕΩΝ.

 

1. Hθεωρία του J.M.Keynes

2. Η λειτουργία της οικονομίας ως οικονομικού κυκλώματος.

3. Οι καμπύλες IS – LM

4. Ολική προσφορά και ολική ζήτηση στη μακρά περίοδο και στην

βραχεία περίοδο. Το φαινόμενο του πληθωρισμού.

5. Η θεωρία των βραχυχρόνιων οικονομικών διακυμάνσεων. Ο

επιχειρηματικός κύκλος.

6. Γενικά συμπεράσματα.

 

Β. Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ ΤΟΥ

ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

 

1. Οικονομική πολιτική των ολικών κατηγοριών και της ισορροπίας

2. Τα γενικότερα προβλήματα που θέτει η οικονομική πολιτική της

συντήρησης.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΩΣ ΜΕΣΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

ΑΤΑΞΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

 

Α. ΠΕΡΙ ΤΩΝ IΔΡΥΤΩΝ ΤΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ

 

Β. Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ

(1) Η θεωρία της υπεραξίας-

(2) Περί κέρδους

(3) Το μέλλον του καπιταλισμού

(4) Οι οικονομικές κρίσεις

(5) Οι τάξεις και η πάλη των τάξεων.

 

Γ . Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΣΥΝΑΝΤΑΕΙ ΤΟΝ ΛΕΝΙΝΙΣΜΟ.

(1).Ο προγραμματισμός στη θεωρία του ιστορικού υλισμού.

ENGELS

(2). Ο προγραμματισμός στα θεωρητικά εγχειρίδια.

(3). ΟΙ απαρχές της πραγματοποίησης του προγραμματισμού

βρίσκονται στην Σοβιετική Ένωση.

 

Δ. Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ

 

Ι. Η φιλοσοφία του Μαρξισμού.

(1) Hegel και Marx

(2) Τα στάδια της διαλεκτικής πορείας.

(3) Η διαλεκτική του Hegel και η διαλεκτική του Marx.

(4) Η διαλεκτική ως δυναμική της ιστορίας.

ΙΙ. Το όραμα του Μαρξισμού. Οι δύο φάσεις εξέλιξης.

(1) Η «δικτατορία του προλεταριάτου».

(2) Εξαφάνιση του Κράτους και αφθονία αγαθών.

 

Ε. Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

(1) Η τύχη της έννοιας της υπεραξίας

(2) Η ιστορική τύχη των προβλέψεων. Μια εκτίμηση.

(3) Το ανθρώπινο κόστος.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΩΣ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΞΙΣΩΣΕΩΝ

 

Α. ΟΙΚΟΝΟΜΕΤΡΙΚΑ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

(1) Η έννοια και τα είδη των υποδειγμάτων

(2) Μια διευκρίνιση της έννοιας του οικονομετρικού μοντέλου.

3) Η πρόβλεψη.

(4) Η σχέση οικονομικής πολιτικής και οικονομετρικών

υποδειγμάτων.

(5) Ο ρόλος των Εθνικών Λογαριασμών

(6) Διακρίσεις των οικονομετρικών υποδειγμάτων.

(7) Η μετάβαση από τα υποδείγματα στην πολιτική που θα

εφαρμοστεί.

 

Β. Ο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ – ΩΣ ΠΟΣΟΤΙΚΗ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

 

(1)Έννοια του οικονομικού προγραμματισμού.

(2) Τα κύρια στοιχεία του οικονομικού προγραμματισμού (3) Οι

φάσεις της προγραμματικής δράσεως.

(4) Η επεξεργασία του σχεδίου.

5) Αποδοχή

(6) Εκτέλεση και αναθεώρηση.

(7) Το πρόβλημα της συνοχής των μερών προς το σύνολο.

 

(8) Προτάσεις επιλογής οικονομικής ανάπτυξης

(9) Προκαταρκτικές μελέτες

 

Γ. Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΥ.

(1) Ο οικονομικός προγραμματισμός βασίζεται στη μέθοδο του

μαθηματικού προγραμματισμού.

(2) Οι βασικές εξισώσεις.

Ι. ΖΗΤΗΣΗ

(α) Η κατανάλωση των νοικοκυριών.

(β) Οι επενδύσεις. φ

(γ) Ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών, ως στόχος.

(δ) Τα ανεξάρτητα μεγέθη

(ε) Εισαγωγές.

(στ) Εξαγωγές.

(ζ) Σχηματισμός παγίου κεφαλαίου

 

ΙΙ.ΠΡΟΣΦΟΡΑ

(α) εργασία

(β) κεφάλαιο

ΙΙΙ.ΟΙ ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ.

(α) ΓΕΩΡΓΙΑ

(β) ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ

(γ) ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΟ

(3) Μαθηματική λύση του μοντέλου

(α) ΛΥΣΗ ΤΟΥ Α.

(β) ΛΥΣΗ ΤΟΥ Β

(γ) Συμπέρασμα.

 

Δ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ